Më mbaj mend (për 1 muaj)

Maskarenjtë

Kush i nisi disa fjolla,
Që shpërthenë te foltorja,
Deputetët në mes veti,
Vëlla me vëlla kta burra shteti.

Pse kështu o vëllezër,
Në mes veti me u sha,
Ngrihen, thërasin edhe fyejn,
Vetëm unë jam, e tjetër ska.

Kush i pari zë kolltukun,
Prej pazareve që ndërtojn,
Ngrihen lartë në pozita,
E pastaj shpejt po harrojn.

Në çdo cep të vëndit tonë,
Përkrahje vote po kërkojn,
E ngrejn zërin deri në qiell,
Asnjë kërkes nuk ta zbatojn.

Maskarenj e tradhëtar,
Kur su ngopët ju të mjer,
Mbi gjakun e dëshmorëve,
Me këmbë të ndyra keni shkel.

Dikur ishin luftëtarë,
Që luftuan bashkërisht,
Por tani që zu kolltukun,
S’njeh dëshmor, as far as fis.

Dikur thonjim “Bac u kry”,
Është ëndrra jon Shqiptare,
Ku të lën kto maskarenj,
Ta gëzojm tokën Dardane.

- Poezi nga Ali Osmani Ohri


- U dërgua nga ALIOSMANI1 -


Zgjidhni me sa yje do votoni

Mesatarja:  5 / Votuan:  179

Komente mbi këtë krijim