A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z #

Xhungël

Të lindësh dhe të vazhdosh të jetosh, sikundër në një xhungël ku luani e ha drerin dhe e kollofit për së gjalli,
mes njerëzisë, është një mund shumë më i madh, ndoshta edhe më tepër se mit i Sizifit, teksa “hahesh” përditë nga ambient përreth,
e në xhungël të përditshmërisë lindet, jetohet, rrëzohesh, vazhdohet, në mbijetesën e rëndë ku njerëzorja humb si humusi,
e në krye dalin pemët e kalbura me fruta të hidhura për njerëzinë, si shumica e njerëzisë, një xhungël, me tela të ngatërruara, kaq keq, e fundi, tragjedia e tragjedive qëndron në një pikë: në qafën, si pika finale e rëndesës të xhunglës mizore me ankthin e pafund, me skenën finale tmerrësisht mizore. Në kohën e Eskilit, flakën donin t’ia jepnin njerëzisë, sot Zeusi është plotfuqia, e në çdo lëvizje të gurëve, ndodh një tmerr i ri, një tragjedi, si mot i zi.

- poezi nga Dionis Xhafa


Nuk ka akoma asnjë votë






Kjo faqe përdor cookies vetëm për reklama dhe statistika. Kjo faqe nuk mbledh, nuk përdor dhe nuk shpërndan të dhënat tuaja. Kompanitë e palëve të treta që përdorin cookies janë: Google, Taboola dhe MGID.
Më shumë info  
teksteshqip.com © 2007 - 2019