Më mbaj mend (për 1 muaj)

Të Prita

Te prita...
Ashtu, me mall, vazhdoj të të pres!
U sfilita...
Kam mbetur vetem, pa fuqi e pa shpresë!

Shikoj pulëbardhat që shkojnë dhe vinë,
Të paktën ato dinë, se ku e kanë shtëpinë!
Unë ndër vite të pres, e ashtu dale ngadale,
Jam thinjur e plakur e me rrudha në ballë!

Degjoj nganjëherë peshpërima të erës,
Thonë të gjithë, se ke ikur pa kthim!
Por unë, sytë e perlotur, nuk ja heq derës,
Një jetë të tërë do të të pres ty, ëngjëlli im!

- poezi nga Elona Bramo Zana


Nuk ka akoma asnjë votë


Komente mbi këtë krijim


* Të regjistruarit mund të votojnë ose të sinjalizojnë komentet