Tema: Poezi Për Stinët

Ditë Vjeshte

Nata derdh mbi trupat tanë hijet e pemëve
Të zdeshura nga vjeshta qëndrojnë heshtur,
Nuk na ndaloi fëshfërima orkestrike e fletëve
Nuk përfillëm fare misterin e stinës që ka reshtur.

Unë rend pas trugut të tyre të gjerë e lekurëtrash
Fshihem bëje loje ngazellyese mes gjethesh tutje,
Ti më ndjek ,kot fshihem,ndjekja bartë plot afsh
Ti, edhe mes pemeve më rrëmben me ethje-puthje.

Flokëspërkatur nga gjethet e rëna,vesë mëngjesore
Drithërima të tejskajshme vibrojnë trupin e djesitur,
Të gjitha së bashku i thonë një ritmi e melodi gazmore
Ëndërr dashurie , çerdhe e zjarrtë çdo ditë duke u rritur!...

Edhe pse vjeshtë,pranvere jemi NE,bulëzojmë papritur!...

- poezi nga Enxhi Krasniqi


Zgjidhni me sa yje do votoni

Mesatarja:  5 / Votuan:  1