Më mbaj mend (për 1 muaj)

Kataraktet

Kataraktet kercenin teposhte,
si kuaj te bardhe, te vrullshem
plot jele shkume e ylberesh.

Por befas te buze e gremines
rane me kembet e para,
i thyen, oh, kembet e bardha.

Dhe vdiqen ne rrezen e shkembit…
tani ne syte e tyre te shuar,
i akullt, pasqyrohet qielli.

- poezi nga Ismail Kadare


Zgjidhni me sa yje do votoni

Mesatarja:  1 / Votuan:  1

Komente mbi këtë krijim


* Të regjistruarit mund të votojnë ose të sinjalizojnë komentet