Teksti Origjinal

Ende më djeg, në gjoks, e shtrenjta ime
Dhimbje kështu unë nuk kam ndjerë jo, asnjëherë
Dhe ne të dy që flisnim me aq bindje
Sa dhe kësaj jetë të mallkuar i jepnim vlerë

Më fal, më fal, jo nuk mundem të të harroj
Ti je një plagë në gjysmëshpirtin tim
Do pres me mall gjysmën tjetër të takoj
Deri atëherë jo nuk do kem shërim

[REF.:]
Më vjen të qaj, qielli të dëgjoj
Sa vetë zoti, zoti, zoti le të zgjohet
Kujt ti vë faj, botën ta dënoj
Por kjo gjysmë mbetet gjysmë
Nuk plotësohet, pa ty

[Verse 2]
Ende në telefon pres thirrjen tënde
Ende më duket tepër herët për tu ndarë
Si do të mbaj në zemër dhe në mëndje
Kur dua të puth, të përqafoj si kurrë më parë

Përse, përse nuk më prite edhe pak
Sa shumë fjalë që mbetën pa u thënë
Tani ku je, ku janë ëndrrat që pamë bashkë
Pse kaq shpejt u zbehen si kjo hënë?

[REF.:]
Më vjen të qaj, qielli të dëgjoj
Sa vetë zoti, zoti, zoti le të zgjohet
Kujt ti vë faj, botën ta dënoj
Por kjo gjysmë mbetet gjysmë, nuk plotësohet
Por kjo gjysmë mbetet gjysmë, nuk plotësohet
pa ty

📋 Teksti i Kartolinës

Seleksiono 1-6 rreshta nga teksti origjinal dhe tërhiqi/ngjiti në hapësirën e mëposhtëme:


Kartolina v3.0 © 2020