Më mbaj mend (për 1 muaj)

Tema: Poezi Për Familjen


Hasi

Has ke emrin e Has je,
gjithë banorët pro i ke.
Nëpër breza këta banor,
Hasjan jemi me shpirët thonë.
Atje linda pakë jetova,
vetëm klasen e parë atje mbarova.
Mësuesin e mbaj mende shkruante
te drrasa Shkodran ishte,
Isa Rama.
Në shkollë shkoja me vëllan,
(Sokolin),në shtepijë na priste
Dada.Motra e Vogel quhej Shpresa,
ulur në oborr mbij ca rrecka.
Ikte dimri shkrinte dëbora,
qelnin lulet kumbulla,molla.
Qershija piqesh e para,
qeshnim losnim nëpër ara.
Keq më vjen por do ta themë
baban mend pakë e mbaja.
Në burg është na thoshte Dada.
Gëzonim shumë kur vinte Daja.
Hallën dhe gjyshën i internuan,
djemët e tyre nga ushtria u liruan,
u arratisen ne Jugusllavi shkuan.
Vdiqen plakat në internim,
varret nuk jau dim.Dajet na ndihmuan
në Kukës na sistemuan
S'vazhdoj këtë histori më mirë
shkurët po i bij.
Në 1956ten babaj u lirua,.
Ilegalisht në Jugusllavin shkuam.
Si emigrant na pranuan.
Në Podjevë na sterhuan.
Fati bëri mrekulli familja u shtua
me një fëmijë.(vllaj i Vogel
lindi në Shtimle në Maj 1959
Emrin ja vum Petrit).
Me marrveshje punë inati,
emigrimi kaq e patì.
Ishte prill 1962 ne ma kthyen
në Shqipëri.
Në Has as në Kukës nuk na quan
në Berat na internuan.
Me këtë jetë ne u ambjentuam
Në 90 ten shumë u gëzuam.
Prisnim ne shumë më teper,
por në faktë jemi stepër.
Tash unë e plakur jam.por Hasin
se harroj as banorët atdhetar.
ATO kulla ngritur me gur,
në qdo qatij një Flamur.

- Poezi nga Naxhije Muhadri



Zgjidhni me sa yje do votoni

Mesatarja:  3 / Votuan:  1

Komente 0