A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z #

Tokë Ballkanike

Po kthehem nëpër qelqin e një nate europiane,
Pasagjerë të huaj, nga hëna të trullosur,
Avioni është i qetë përmbi det lundron
Si një shishe e flakur me njerëz të taposur.

Dhe ja befas shkundet, i dridhen llamarinat,
Një epilepsi metalike që gjakun ta shkumon,
Udhëtarët të tromaksur pyesin në të gjitha gjuhët;
Ç’ndodhi, ku jemi? Dhe asnjeri nuk kupton.

Qetësohuni, ju lutem, njofton piloti, stuardesat,
Aparatet janë të qeta, kurrkund avari,
Udhëtoj për herë të parë, në fizikë jam profan,
Po jam i vetmi në avion që misterin e di…

Veç s’kam si t’ua them, o zot, si t’ua them,
Që sapo hymë mbi tokën e hidhur ballkanike,
Që aty poshtë vazhdon prodhimi i dramave
Dhe radiumi i tyre jep këtë dridhje kozmike.

- poezi nga Petrit Ruka


Nuk ka akoma asnjë votë






Kjo faqe përdor cookies vetëm për reklama dhe statistika. Kjo faqe nuk mbledh, nuk përdor dhe nuk shpërndan të dhënat tuaja. Kompanitë e palëve të treta që përdorin cookies janë: Google, Taboola dhe MGID.
Më shumë info  
teksteshqip.com © 2007 - 2019