Enos

Qe kur ish i vogel
Endrin, nipin tim
E doja pa mase
Me shume nga shpirti im

Ishte yll qiellor
Kur cel ne agim
Sapo zbardhnin malet
Zbriste ne bregdhim

Kur shkoja ne cezem
Gjithmon e merja pas
Un mbushja uje
Ai luante ne pullas

Kur shkoja ne are
Te dy ne selite
E hipja pas mushkes
Lart e poshte per dite

Enua u rrit
Me shume veshtiresi
E mori e ema
Pas ne Itali

U rrit u be yll
Gjyshin se harroi
Shqipen qe e fliste cal
Filloi ta mesoi

- poezi nga Qani Seferaj


- Poezia u dërgua nga Qani Seferaj -

Nuk ka akoma asnjë votë