Më mbaj mend (për 1 muaj)

Hyrja është kryer me sukses!


Tema: Poezi Për Dashurinë e Humbur

Ike Me Vjeshten Diku Larg

Me doje prane ti ate nate.
Dhe une vrapova si nje i krisur.
Ne krahet e mi fort te pushtova.
Por s'dija gje c'kishe kurdisur.

Me lot ne sy me the "harrome".
Zemra m'u drodh, papritur heshta.
Ne shpirt sec ndjeva nje arome.
Arome te brisht, me vjesht se vjeshta.

Me puthe lehte ashtu mes lotesh
Ne perqafim me urove fat.
Dhe ne fraksion te nje sekondi.
M'u shemb gjithe bota ate nate.

I kthyem shpinen njeri tjetrit.
Cdo hap na conte sa me larg.
Pemet mbi koke sec feshferinin.
Dhe une lundroja mbi nje varg.

Te kujtoj shpesh, cdo dite qe iken.
Dhe vjeshta iken domosdo.
Shirat e saj i mbyten gjethet.
Dhe shpirtin tim aty nder to.

Ererat e vjeshtes te cuan larg.
Se di ku je, a cben pa mua.
Me ktheve pas gjithcka te dhashe.
Te desha shume, nuk ti dhashe hua.

- poezi nga Roni Kacorri


Zgjidhni me sa yje do votoni

Mesatarja:  5 / Votuan:  42


Komente mbi këtë krijim


* Të regjistruarit mund të votojnë ose të sinjalizojnë komentet
Duke u ngarkuar... Prisni ju lutem
Shiko të gjitha komentet