Më mbaj mend (për 1 muaj)

Ohri Mallëngjyer

Në katër anë po të vesh,
Bukuri të rallë ka,
Ku kështjella buzë liqenit,
Ohrit tonë hije po i ba.

Duke u ngjitur tatëpjetë,
Në rrugicat të vogla guri,
Tu'j vëzhgu reth e rotull,
Ku perëndia bukuri vuri.

Liqeni qetë po gëzon,
Kalanë me lisa po freskon,
Pulëbardhat i mban përball,
Të përcjell si në përall.

Duke ecur me mallëngjim,
Po shikoj stole guri,
Pyes mjellmën a më ndihmon,
Që tja marë një këngë burri.

Kam dëshirë që tju flase,
Por nuk di a do më kuptojnë,
Që të lundroj edhe unë me ta,
Deri sa krahët të më kaplojnë

Dhe ti shkojmë liqenit rrotul,
Që të shuaj mallin e dashurisë
Strugë, Kalishtë, e Shën Naum,
Deri ku është pjes e Shqiperisë.

Edhe muzgu po afrohet,
Yjet dalin dal nga dal,
Edhe hëna më fal buzqeshje,
Dhe ma shuan gjith këtë mall.

Edhe ju mërgimtarë të mallëngjyer,
Kur do ktheheni në Ohrin e dashur,
Prandaj kurrë se mbyllim derën,
Për ju do qëndroj gjithmon hapur.

- Poezi nga Ali Osmani Ohri


- U dërgua nga ALIOSMANI1 -


Zgjidhni me sa yje do votoni

Mesatarja:  5 / Votuan:  155

Komente mbi këtë krijim