Më mbaj mend (për 1 muaj)

Yjet Na Kishin Zili

Dje, e dashur, unë ty të prita
Të prita vërtet shumë gjatë
Ne qytet s'ka sonte drita
E të ftohtit na ftohe këtë natë.

Në darkë, prap të kërkova kudo
Të kërkova sa munda
U lodha shumë, domosdo
Dhe shpresat nuk i humba.

Kur papritur si një dritë ylli
Nga cepi i rrugës ti dole
Me zërin e ëmbël si zog pylli
Ëmbël shumë, mua më fole.

Në krah të njeri-tjetrit të dy
Bashkë e ndezëm këtë natë
Edhe yjet na shikonin me zili
Edhe Hënës, vetja i dukej plakë.

- poezi nga Shefik Arifi


- Poezia u dërgua nga Shefik -

Zgjidhni me sa yje do votoni

Mesatarja:  5 / Votuan:  324

Komente mbi këtë krijim


* Të regjistruarit mund të votojnë ose të sinjalizojnë komentet