Më mbaj mend (për 1 muaj)


Tema: Poezi Per Nënën

Sonte Nuk Dua Të Fle

Kushtuar nënës 17.11.2013

Jashtë bënë acar erë e rëndë kundërmon
Mbledhur janë pranë dritares të ngrirë zogjtë
Gjysmëerrësira e dhomës frikësues më shoqëron
Gjakosur janë sytë tepër të lodhur është mesnatë.

Ditën trishtuese që e lashë pas më në fund drita u largua
Gjurmët janë të freskët tentoj të largoj
Helm mbushur jam gjoksi i rënduar në shtëpi u ktheva
Mendimet enden në dhomën pranë bardhësinë kujtoj.

Në pleqëri munduar është me vite me këmbën e thyer
Gjatë nuk shkoi e pandëgjueshme ndodhi thyrja e dytë
Dërmuar zonja ndihmë dhimbje duron pandërprerë
Kokëulur pakëz fletë sytë vërshojnë në brendi lot.

Bekuara loke ndien peshën kërkon të falur çdo herë
Shtohen vuajtjet pikëllim brengë hidhërimin e fsheh
Me buzëqeshje sytë përqafojnë nipërit kalamajt përherë
Mendimet e humbura shikjim verbër që trurin deh.

Përcjellëm në banesën e fundit shtyllën time nënën
Qetë si jetoi ashtu u largua në botën e amshuar
Sytë e vegjël me plotë dashuri herën e fundit më shikjon
Mbylli sytë me buzëqeshje të ngrohtë fytyrën e moshuar.

tyran prizren spahiu
jetëshkrimi burimor VIII

- poezi nga Tyran Prizren Spahiu


Zgjidhni me sa yje do votoni

Mesatarja:  3 / Votuan:  3

Komente mbi këtë krijim


* Të regjistruarit mund të votojnë ose të sinjalizojnë komentet